Wilders, een diagnose?

In de afgelopen jaren heb ik W. met professionele interesse gevolgd, met een mengeling van jakkes en zwarte humor. Als sociaal-psychiatrisch verpleegkundige observeer ik slechts, geen  medische diagnoses, die laat ik over aan de psychiaters.
Verpleegkundige observaties van een 'patiënt' die, als ik hem zou moeten beschrijven voor de arts, er als volgt uit zou zien:
Welnu dokter, over meneer W. het volgende:
Lastige patiënt, daar zijn alle collega's het over eens! Ik heb hem zien fladderen tussen de ene stelling en de andere, hij is absoluut niet stabiel, lijkt mij. Voortdurende zucht naar autopropaganda, doet veel uitspraken waar de andere patiënten van opkijken en wie het meest geïnteresseerd lijkt wordt ogenblikkelijk door hem ingelijfd. Hij indoctrineert de groep met zijn sterk van de norm afwijkende ideeën ( sociotherapeutisch gesproken) en voert tijdens de maaltijden het hoogste woord. Er wordt aan zijn tafel bijvoorbeeld geen pindakaas gegeten, dat doet te veel denken aan satésaus en ook geen gekleurde vruchtenhagel op brood, alleen witte. Hij weigert couscous, slaat zijn bord van tafel en is dan uitermate agressief. En dat is dan alleen nog maar bij het eten, de rest is te bizar voor woorden. De wat mentaal zwakkere broeders staren hem met open mond aan over zoveel durf en zijn toch ook wel wat angstig, hij lijkt te dominant voor hen. Die angst om W. tegen zich in het harnas te jagen lijkt ook wel de reden om hem dan maar te gaan volgen. Natuurlijk zijn het weer niet de briljantste IQ's die achter meneer W. aanlopen. Hij is een opruier en een 'splitter', zoals wij dat noemen en gebruikt diegenen die niet veel in te brengen hebben als slachtoffers: zowel als slachtoffervolgelingen als ook om te vervolgen. Verder, hier heeft u een foto die genomen is op zijn weekendverlof naar Duitsland, u ziet, het lijkt of hij middelen gebruikt, de stand van de ogen is niet helemaal fris, cocaïne of speed-achtig. Maar hij wordt hier niet behandeld voor verslaving. Als verpleegkundige stel ik voor om bloed- en urinecontroles te doen, waarschijnlijk kan hij ook niet met zichzelf uit de voeten en zou middelen kunnen gebruiken om dat te verdoezelen. Daar moeten we natuurlijk wel alert op zijn.
Naast dit alles blijkt hij een compulsieve leugenaar, ik heb zijn dossier er op nageslagen, hij fantaseert alles aan elkaar en is  ook nog uitermate arrogant, in de vorm van geloven in zijn eigen superioriteit en dus het negeren van de intelligentie van de anderen; ook zoals hij zich uit, in de vorm van 'wie niet voor hem is, is tegen hem'! En als hij vermoedt dat er even teveel tegenstanders zijn, verdraait hij zijn verhaal in de richting van de mening van de toehoorders!
Zijn superioriteitsgevoel lijkt voort te komen uit inferioriteitscomplex; zijn donkere teint .....en zijn pikzwarte haar verft hij blond om een, volgens hem, Arisch uiterlijk te creëren. Niemand trapt daarin natuurlijk, maar hij doet alsof hij dat niet merkt en als er te veel commentaar op de donkere uitgroei komt  wordt die snel bijgewerkt Het proberen te verbergen van zijn afkomst neemt een groot deel van zijn dag in beslag. Maar als je hem hoort praten in de groepsgesprekken, blijkt duidelijk dat hij uit een absoluut asociale hoek komt. Zelfs de minimale beleefdheden en de simpelste basis van opvoeding ontbreken. Meneer W. weigert elke interventie van onze kant, hij weet het beter, het gaat nog heel moeilijk worden om hem weer te zodanig socialiseren dat hij, met het etiket 'ongevaarlijk', terug kan in de samenleving. Ik heb geleerd dat patiënten met een antisociale persoonlijkheidsstoornis niet te genezen zijn. Binnen ons werkveld zouden we een één op één begeleiding kunnen proberen, een soort lapmiddel met onzekere uitkomst, maar dat kan alleen als de patiënt meewerkt en daar is bij deze patiënt geen sprake van. En de vraag is dan nog maar of de AWBZ het vergoedt. Wat zegt u? Tja, ik weet het, zolang dit soort patiënten nog geen, door de rechter als dusdanig beschouwde, misdaad begaan, komen ze weer op vrije voeten binnen afzienbare tijd, nog steeds onbehandelbaar. Daar is nog geen plaats voor in instellingen, uiteindelijk raken deze patiënten alles kwijt en gaan ze zwerven, maar zijn daarom niet minder gevaarlijk; het kan soms ook nog wel even duren voordat het zover is.
En W. is niet zó intelligent, maar wel "reteslim", zoals dat in straattaal heet.
U heeft ook geen grip op hem? Nee, dat kan ik me voorstellen. Hij leest u de les? Tja, u bevestigt onze verpleegkundige vermoedens, denk ik.
U wilt graag weten hoe het zo gekomen is? Welnu, ik wens u veel succes met meneer W. op de sofa, wij hebben het opgegeven om daar achter te komen. Ik, en dit is persoonlijk, denk dat de eerste politieke partij waar hij zich bij aansloot een beetje stoffig was en dat ze hem als een frisse wind hebben gezien, iemand die geen blad voor de mond neemt. Maar zij wisten waarschijnlijk niet dat dát koren op zijn molen was. Niet zo slim….tja, het zijn conservatieven en die zijn wel  erg overtuigd van hun ouderwetse gelijk, altijd al geweest!
Maar even terug naar meneer W. Als u de diagnose rond heeft, volgt er dan nog een behandelplan? We willen graag weten waar we staan, dit ter bescherming van de andere patiënten uit de groep, begrijpt u? Misschien is het zaak om toch een RM aan te vragen bij de rechter, dan kunnen we op zijn minst een tijdsbestek in het verpleegplan zetten.
En de maatschappij een waarschuwend signaal geven, alle antisociale persoonlijkheden in de geschiedenis van politiek en landsbestuur ( kijkt u maar naar Venezuela vandaag de dag, Duitsland 70 jaar geleden of de ultrarechtse partijen in landen zoals Spanje en Italië) hebben gedurende enige en soms lange tijd hun gang kunnen gaan; simpelweg omdat er te weinig stevig-in-hun-schoenen-staande rechters en psychiaters waren.
Onze taak als verpleegkundigen is om de goede kwaliteit van leven in stand te houden en dat geldt natuurlijk niet alleen voor de patiënten, ook voor hun mantelzorg en hun sociale omgeving.
Misschien moeten we meer denken in de richting van palliatieve zorg voor meneer W., als uitbehandelde voordat de behandeling echt begonnen is?
Maar zou er nog een hospice zijn dat hem wil opnemen?  Ja , dat is waar, de maximale verblijfsduur is daar 3 maanden met hooguit 3 maanden verlenging!
Mijn laatste suggestie is de euthanasiepil van oud-EO-voorzitter Bert Dorenbos, die heeft hem aan Balkenende gestuurd, beetje dom, dat lijkt meer een tweede keus.

Meneer W. had waarschijnlijk meer aan die pil gehad………en wij ook!



@Gavi Mensch
Nederland BV, 8-4-2010

Tidak ada komentar:

Posting Komentar