Vreemde dag zo'n 14de februari.
Een confronterende dag soms, vol zoete en bitterzoete herinneringen aan vriendschap en liefde.
In plaats van malle harten en rode rozen, dit prachtige intense gedicht over liefde van Ineke Wolf.
Voor alle mensen waar ik van hou
Het is mooi als liefde altijd blijft bestaan, in welke vorm dan ook!
Onder de Moerbeiboom
wanneer ik dood zal zijn
leg mij dan in een hoekje
ver van de oprijlaan
een stukje aarde
voor mij alleen
en nu wil ik gaan slapen
maar niet in jouw armen
het zou voelen als overspel
en in het voorjaar
wanneer gele bloesem
de grond bedekt
kom dan terug
misschien ben ik
toch niet dood
en kunnen we vrijen
zoals ooit
maar tot die tijd
begraaf ik mij
© Ineke Wolf
De versie in het Fries is te vinden op
http://inekewolf.blogspot.com/
Gavi Mensch
14-2-2011
.
Tidak ada komentar:
Posting Komentar