Het (lang zal ze) leven met de Hema.

.

Mijn dochter won ooit een fotowedstrijd van Hema. Een prijsvraag, mijn slagzin, haar foto.
Dit jaar won haar beste vriendin de ontwerperwedstrijd, de HEMAnd. Vol trots zien wij nu veel HEMAnden langs fietsen.

Mijn zoon liep als driejarige ooit door de Hema met een handje vol beha's, terwijl hij hard riep: 'Kijk mama, borsteltassen!' Tot groot vermaak van de omstanders; borsteltassen  van de Hema is dan bij ons ook een begrip geworden.

Mijn grootmoeder kocht voor mij, de door mijn moeder ten strengste verboden, eerste halve Hema rookworst in het vetvrije zakje. Ik mocht hem op straat opeten, vet sap langs je handen, bijna slurpend eten en de 'knak' van het velletje; een mijlpaal uit mijn kindertijd. Boerenkool is bij ons pas echt boerenkool als er worst van de Hema bij is.

Bijna al het ondergoed, de pyjama's en het beddengoed van mijn gezin komt van de Hema, eerlijke katoen, duurzaam en niet duur! Speelgoed komt van de Hema en ook het schoolmateriaal. Kortom wij liepen in de Hema, wij sliepen op de Hema en wij leefden met de Hema. En dat doen we nog steeds

De Hema bleek ook nog eens een bedrijf te zijn dat goed was voor het personeel. Wie daar werkte bleef daar ook. Sommigen werken er al hun leven lang met plezier. Wat mij vaak bracht op de uitspraak, als mijn kinderen een schooldip hadden: 'Je kunt ook bij de Hema gaan werken, die mensen zijn gelukkig!' Ik meen dat ook echt.

Er zal best ook wel veel fout zijn aan de Hema, maar daar heb ik het nu niet over.

Hoe ik op dit schrijfsel kom?

Wel gisteren zag ik op twitter een tweet van @Thierelierelier, die ons lacherig wees op de gratis taart die op de website stond.

Zij bestelde er een en kreeg een bevestiging. Ik bestelde er ook een, voor de grap en ook die werd bevestigd. Daarna bestelde zij er 100 voor de voedselbanken in Nederland ( shame on us). Daarna werden er meer besteld en al gauw ontstond het idee voor Pie for the Poor. Alle bestellingen werden bevestigd. In een mum van tijd was de #Hema een 'trending topic', (de meest gebruikte hashtag in Nederland, dit ter verduidelijking voor niet twitteraars). Er werden meer dan 5000 bestellingen geplaatst, met even zo vele email adressen ( ik was al lid van de Hemaclub, dat moge duidelijk zijn).

Kortom Twitter en de #Hematweets haalden de krant.

Met ons allen hebben we volop reclame gemaakt voor de Hema en diens onlineshop, een passend en leuk cadeau voor de 85ste verjaardag van dit toch wel oer-Hollandse bedrijf.

Ik begrijp dat de Hema geen miljoenen taarten gaat weggeven, ook al zou het misschien wettelijk wel zo kunnen zijn dat onze bevestigingen een aankoopreservering zijn en de Hema eigenlijk verplicht kan worden om te leveren tegen de afgesproken prijs. Maar dat doen we natuurlijk niet. Daar zou de Hema failliet aan gaan en dat is niet de bedoeling. Ik wil de Hema gewoon houden.

Maar het zou wel een leuke geste zijn als de Hema de gratis reclame door de spontane twitteractie: "Pie for the Poor" zou willen belonen met een flink aantal taarten voor de voedselbanken. Ik denk dat het de beste reclame zou zijn voor een bedrijf dat sociale bedrijfsvoering hoog in het vaandel heeft staan.

Alvast bij voorbaat dank, Hema!

©Gavi Mensch

Nederland BV, 4-11-2011

Ps. De Teleguur kopt, na eerst bericht te hebben over de twitteractie, in een tweede artikel dat zuinige Nederlanders de Hema-site laten crashen, Teleguurderskletspraat, yak! Ze hebben daar waarschijnlijk nog nooit van voedselbanken gehoord.... guur, erg guur!

.